غریب آشنا

*آدم بزرگها, هیج وقت به تنهایی چیز نمی فهمندوبرای بچه ها هم خسته کننده است که همیشه و همیشه به ایشان توضیح بدهند.

*آدم بزرگها,  ارقام را دوست دارند وقتی با ایشان از دوست تازه ای صحبت می کنند هیچ وقت از شما راجع به آنچه اصل است نمی پرسند. هیچ وقت به شما نمی گویند که مثلا آهنگ صدای او چطور است ؟ چه بازیهایی را بیشتر دوست دارد؟ آیا پروانه جمع میکند ؟ بلکه از شما می پرسند  چند سال دارد؟ برادر دارد؟ وزنش چقدر است؟ پدرش چقدر درآمد دارد؟ و تنها در آن وقت است که خیال میکنند اورا می شناسند.

*آدم بزرگها همین طورند. نباید از ایشان رنجید. بچه ها باید نسبت به آدم بزرگها خیلی گذشت داشته باشند.

*جای تاسف است که دوست فراموش بشود. همه مردم رفیق نداشته اند. من هم میتوانم مثل آدم بزرگها بشوم که جز به ارقام ;به هیچ جیز علاقه ندارند. وباز برای همین است که یک جعبه رنگ با جند مداد خریده ام... البته من سعی میکنم شکلهایی از او بکشم که هرچه ممکن است بیشترشبیه بشود  ولی زیاد مطمئن نیستم که از عهده بر آیم.